Early paralytic agents for ARDS? Yes, No, and Sometimes.

Deze maand een editorial als artikel van de maand. Tijdens de GIC-dag over respiratoire insufficientie kwam de trial waar deze editorial over geschreven is al ter sprake. In die trial, de ROSE trial, werd het effect van neuromusculaire blokkade bij matig tot ernstige ARDS nogmaals onderzocht. De ACURASYS trial uit 2010 liet een voordelig effect op mortaliteit zien van vroege neuromusculaire blokkade bij ARDS patienten met een P/F-ratio <150 mmHg. Vanwege twijfels over de resultaten, de kaplan meier curve vertoonde pas na twee weken een verschil terwijl de interventie in de eerste twee dagen werd toegepast, en vanwege potentiele nadelige effecten op spierfunctie op de lange termijn, wordt neuromusculaire blokkade bij deze patientengroep weinig toegepast. Dit was de aanleiding voor een nieuwe trial naar het effect hiervan bij ARDS-patienten met een P/F-ratio <150 mmHg. De ROSE trial werd na inclusie van ongeveer 1000 patienten vroegtijdig gestopt omdat bij de tweede interim-analyse werd vastgesteld dat geen effect zou gaan worden vastgesteld bij continueren van de studie. Is neuromusculaire blockade dan een zinloze interventie? Deze editorial plaatst de bevindingen in een goed daglicht. Betere selectie van patienten voor deze interventie is mogelijk het sleutelwoord. Het detecteren van dyssynchronie is lastig als geen gebruik gemaakt wordt van oesofagusdrukmeting. Misschien dat dit de ingang is voor toekomstige studies om zo tot een betere selectie te komen.